Het Jaar Rond...

Ik ben Petra en ik schrijf graag over dingen die mij bezighouden. Dat kan een hobby zijn maar ook een leuke anekdote over onze drie lieve poezen Pip, Mo en Lop. Lees gezellig mee en ik vind het heel leuk als je een reactie achterlaat.

Je kunt de foto's in mijn logjes nog beter bekijken door erop te klikken...

Voetenwerk...

Vorige zomer was ik begonnen aan een paar sokken...heel enthousiast over de prachtige wol...maar toch...bleven ze halverwege de eerste sok in hun mandje liggen. In Frankrijk had ik andere sokkenwol meegenomen en daar begon ik in de Franse zomerzon aan een paar 'makkelijke' zelfstreepsokken. Hé..dat ging lekker snel! Maar toch...maar toch belandden zij uiteindelijk in het mandje naast de blauwe. Ik vertrouwde erop dat er een keer tijd voor deze sokken zou komen...en kijk...heel voorzichtig heb ik eerst de streepsok gepakt. Als ik een paar maanden niet meer naar een handwerkje heb gekeken ben ik er de binding mee kwijt. Zo werkt dat bij mij...hihi. Maar al snel waren we weer vriendjes en binnen een week waren ze af! Ik word al vrolijk van al die kleurtjes . Dus daarna aan de slag gegaan met die mooie blauwe. Een makkelijk patroontje maar waar je je wel snel in vergist. Dat werd dus een aantal keer uithalen. Gelukkig had ik tijdens het breien heel lief gezelschap. Die lieve Mo (wat ben ik toch dol op haar!!) komt altijd graag bij mij zitten. Nu is ze ook weleens ondeugend hoor...ze wacht namelijk haar kans af om mijn draad door te bijten! Dat lukt haar dan ook geregeld. Maar als ik erbij zit is mevrouw heel zoet . De sokken waren vanmiddag af, ik heb ze even neergelegd om deze foto te maken...ik draai mij om om de lensdop te zoeken....en kijk...even opschuiven..hihi. Geweldig hé...zo'n poezenmeid!!!  De sokken zitten heerlijk en ik ben blij met het resultaat. Deze mooie voeten zijn niet de mijne hoor...dochterlief wilde wel even poseren. Kijk...dan komen ze nóg mooier uit!!

Dichtbij mij...

Zo af en toe zal ik hier iets uit mijn omgeving laten zien waar ik blij mee ben! En dan bedoel ik niet een Hemavestiging die hier binnenkort haar deuren opent (wel heel handig overigens ;)) maar iets wat mij raakt..waar ik iets mee heb. Want ik woon midden in de drukte van Den Haag. Ja...druk is het hier zeer zeker!!!  Op een steenworp afstand van het Internationaal gerechtshof en het daarnaast gelegen congrescentrum ligt onze mooie vooroorlogse woonwijk. Met aan de rand van deze wijk het gemeentemuseum. Een mooi museum met een heerlijk beeldentuintje erachter. Elke week maken wij met onze kleine man een wandeling langs de vijver naar dit beeldentuintje. Het is niet groot en dat maakt het voor mij juist zo bijzonder! Het heeft precies de juiste sfeer voor mij...ik vind er eenvoud en rust. Even heerlijk op een bankje zitten, soms met een breiwerkje en je kan er weer tegen! Een dierbaar plekje voor mij. En zo ook dit lieve beeldje wat er in deze tuin staat.  Als het geregend heeft staat er wat water in het 'vijvertje'...práchtig!! De tuin heeft het principe van ' less is more'  en dit betekent dat er niet heel veel bloemen zijn...maar áls er dan bloemen bloeien dan is het ook echt smullen van de bleekroze rozen...   Om nog meer te kunnen meegenieten kun je op de foto's klikken. Ik wens jullie allemaal een mooi en zonnig weekend toe!

Wat een mooi gevoel...

dat ik zoveel lieve reacties heb gekregen op mijn vorige logje. Dat is echt heel leuk zeg, ik wil jullie allemaal hartelijk danken! Waar ga ik beginnen, wat ga ik vertellen? Met onze drie poezenmeiden gaat het heel goed. Ze hebben nu alle wilde haren eruit gevochten (tussen Lop en Pip was het soms flink heftig hoor) en kunnen nu genieten van elkaar en..van ons! Het is zo leuk om te zien hoeveel plezier ze aan elkaar hebben. Achter elkaar aan rennen, stoeien en dan lekker naast elkaar in slaap vallen. Verder heb ik de smaak weer steeds meer te pakken om lekker te handwerken. Breien is nooit weggeweest maar borduren en met lapjes aan de slag heeft toch wel even stil gelegen. Zoals Willy al op haar weblog vertelde hoe zij de handwerkdraad weer heeft opgepakt na het lezen van Corrie's weblog, zo merkte ik dat bij mij de inspiratie langzaam verdween juist doordat ik geen weblog meer bijhield! De zin is er nu weer dus daarom ook weer mijn weblog, zeker na jullie warme reacties! Waar ben ik mee bezig? Ik ga aan een nieuw paar sokken beginnen van deze prachtige wol . Het is Storm in Wolhalla, een kadootje van mijn moeder. En verder ben ik begonnen aan een quiltje. Heerlijk met de hand wat lapjes aan elkaar naaien zonder vast patroon. Ik teken wat, knip wat en ik zie wel hoe het uiteindelijk gaat worden. In ieder geval wil ik ook iets appliceren en wat borduren. Aan de slag dus nu want het is vrijdagavond! Ik wens jullie allemaal een gezellig weekend toe!

Wij zijn er nog wel hoor...

al laten we maar héél weinig horen. We gaan er weer voor, er is weer ruimte voor gezellig geschrijf over van alles en nog wat. Vandaag een heel kort berichtje...spoedig met wat meer vertelstof. Tot gauw!

De meebreideken...

Ik ben heerlijk aan het breien aan de deken. Wat vind ik dit een leuk project zeg! Ik ben een mens van kleine projecten wat ik tussendoor kan doen. En dat is dit! En dan lijkt het alsof je steeds iets kleins doet...maar ondertussen ligt er straks wel een prachtige deken over de bank die ik op een koude winteravond lekker om mij heen kan slaan. En op deze manier werken is eigenlijk voor mij het ei van Columbus! Ik pas het nu ook heel vaak toe onder het motto: Hoe eet je een olifant?? In kleine stukjes. Dus schilder ik elke dag een half uur in het trappengat...dat lijkt niet veel maar oohh, het schiet zó op! Maar terug naar de deken...ik eet dit breiolifantje iets langzamer dan dat De Wolhemel aangeeft maar dat is niet erg. Ik eet gewoon een paar weken langer door. Deze drie blokken heb ik nu ook af...

Ik had niet genoeg wol dus heb ik  nieuwe wol besteld...alleen is het een ander verfbad. Ik zie iets verschil...maar ja, natuurlijk óók omdat ik het weet. Laten we eerlijk zijn...als je iets wilt zien..dan zie je het ook! Maar het is niet erg, ik hussel de blokken vrolijk door elkaar en het verschil wat er dan eventueel is noem ik gewoon een 'natuurlijk verloop' van de kleur! Het volgende blokje zal iets langer op zich laten wachten omdat ik aan de borduur ga. Ik heb een heel leuk patroontje gevonden en daar heb ik leuke plannen mee! Ik houd jullie snel op de hoogte...

Ravage bij de Sint...

Daar ben ik weer met dan nu een kort berichtje. Het gaat allemaal lekker hier en ik ben heerlijk aan het breien aan mijn deken. Zo leuk om die blokjes te maken! In het volgende logje zal ik de resultaten laten zien. Ook heb ik de jaartafel in Sintsferen gebracht........en ik kreeg daarbij hulp van een klein rood dametje!!! Ohhh...help, hoe zal dat straks met de kerstboom gaan???? Klik maar even op de foto om haar 'creatieve uitspatting' beter te kunnen bekijken!

Olifantje...

Kijk nou waar ik zomaar tegenaan liep!!! Zó leuk... en nóg één! Dochterlief ontdekte deze fantjes bij de Ikea. En ik vind het zonde om te gebruiken...hihi, dus staan ze nu nog even mijn keuken te sieren . En zien jullie dat leuke raspje? Ik kreeg dit lieve kadootje van mijn vriendin. Ik ben dol op dit soort dingen. Op handwerkgebied gebeurt er ook nog het één en ander. Ik heb mijn derde blok af van de meebreideken. Zó heerlijk om te doen! Alleen blokje nummer 2 heb ik nog niet gemaakt maar dat komt vast wel. Zó en nu op deze druilerige dag ga ik verder met een werkje uit mijn mandje afmaken. Het stitcheryhart krijgt een vulling en een leuk achterkantje...ik wens jullie een gezellige zondag!

Reïncarnatie...

Geloven jullie daarin? Ik wel....en ik wíl er ook in geloven! Waarom? Omdat ik zó graag een keer als poes wil leven...ja, als er een volgend leven is kies ik voor een poezenleven.     Zie hier wat ik bedoel! Pip kijkt...en er wordt teruggekeken en dan.......... En na lekker te hebben gespeeld is het goed rusten...bv in de prullemand of op het vachtje wat je baasje daar voor jou heeft neergelegd. Lop ligt erop en wie kruipt daar heel sneaky onder????? Juist! Dat is onze Pip. En zo breng je de middag slapend door totdat je weer een keer zin hebt om één van je baasjes te plagen of je neemt een sprintje naar buiten.  Nou ja, omdat ik dit leven als mens hier ben gekomen en dus mij dit luie leven niet elke dag kan permiteren ben ik mijn poezenborduurtje maar gaan afmaken. Ik heb er echt lol in gehad om met die leuke lapjes te werken. En dit is het uiteindelijk geworden..

Theeslinger...

Als het om thee gaat ben ik graag van de partij. Koffie drink ik ook, lekker met opgeschuimde melk maar van thee kan ik liters wegdrinken. Dus de theeslinger van Dijn (even naar beneden scrollen) sprak mij natuurlijk meteen aan. Wel een dag of wat later maar ach...thee smaakt altijd toch? Dit schattige theepotje kreeg ik voor mijn verjaardag van mijn lieverds die weten dat moeders een theeleut is. En ja...bij thee hoort iets lekkers dus dat heb ik gebakken. Ook heb ik alweer een mand vol goudreinetten in huis voor...een appeltaart! De geur van appeltaart in huis is voor mij,net als dat van vers brood, echt ultiem genieten. Deze thee is voor mij de enige echte pepermuntthee, tot nu toe nog door geen andere thee overtroffen. In Nederland is deze thee niet te koop al lijkt het wel! Lipton verkoopt in Nederland nl ook pepermuntthee maar die smaakt heel anders. Voor deze thee koop ik in Frankrijk bijna een winkel leeg...zodat ik weer een jaar vooruit kan! En dan met een geurig kopje thee, een heerlijke muffin, twee stoute poesjes op schoot (die mij het breien bijna onmogelijk maken!) en één lieve lieve Pip in mijn breimand...ben ik begonnen aan de Groninger meebreideken van de Wolhemel (klik voor meer info). Als jullie van breien houden is dit echt een aanrader!! Zo leuk om te doen. Ik ben iets later gestart dus ik heb blok 1 nu bijna af . Ik weet het...ik zou geen blauw meer kiezen maar dit...oh, dit is zó mooi dus ach, toch maar weer gezwicht. Ik was al aan twijfelen toen ik bij Hannah haar blok zag, kijk hier maar hoe mooi (weer even naar beneden scrollen)! Verder ben ik mijn 'nog niet af' werkjes aan het verzamelen . Nou, het kan nog in dit mandje dus het valt wel mee. Maar ik word zelf te onrustig als daar heel veel in ligt. Nu is het bijna herfstvakantie dus kan ik heerlijk aan de handwerk!

Is het lang geleden...is het lang geleden??

Dat ....ik iets van me heb laten horen?? Ik verbaas mij over de datum van mijn laatste logje! Ik denk dat ik het maar eens in mijn agenda ga bijhouden zodat ik er op tijd aan denk. Want het is echt niet zo dat ik niks meer te vertellen heb! Als eerste wil ik nu écht de werkjes afmaken die ik nog uit Frankrijk heb liggen. Ik ben niet zo'n mens om heel veel WIP's (work in progress) te hebben liggen, het maakt me onrustig. En bovendien zie ik zóveel leuke nieuwe dingen waar ik aan wil beginnen. De dagen worden weer korter, de avonden nodigen meer uit voor een gezellig handwerkje. Kaarsje aan, lekker een grote kop muntthee.... Maar dus eerst de vakantiewerkjes af die mij nog doen denken aan de heerlijke Franse rust en zomerwarmte. Het eerste wat ik af wil maken is een hart wat ik heb geborduurd. Het is een pakketje van Hugs en Kisses en het was een voorbedrukt patroon. Heerlijk werkje om in de tuin te doen. Maar...zoals jullie zien is het nog niet netjes afgewerkt. Vandaag is de Groningse meebreideken van start gegaan. HIER kun je er van alles over lezen. Ik heb mij aangemeld en ik popel om het eerste blokje te gaan breien. Maar....éérst het hart! Nu kan ik toch nog niet van start hoor want ik weet nog niet zo goed welke wol ik ga gebruiken. Ik wil de deken wit houden...weer eens wat anders dan blauw :). Misschien zie ik zaterdag wel mooie wol in Amsterdam. Ik ben daar zaterdag omdat dochterlief voor haar elfde verjaardag een tripje Amsterdam Arena heeft gekregen. Nou, een mooier kado hadden we haar niet kunnen geven! Zij is namelijk een heel groot Ajaxfan! Ook  zij houdt van handwerken dus kreeg zij deze lapjes ......helemaal in de kleuren van haar team en met poezen! Ik ben benieuwd wat zij hiervan gaat maken!